Er zijn diverse soorten groenten waarbij dit mogelijk is, bijvb. andijvie - bladkool - sla - uien - tuinbonen.
We zijn begonnen met winterandijvie: de Breedblad Volhart Winter. Op de verpakking staat: prima geschikt voor herfst- en wintergebruik. Ontwikkelt zich tot zware, bossige kroppen met een geel en mals hart. Nou, dat klinkt goed!
Ook de herfst-raapjes Goldana komen goed op. Ze worden ook wel boterknolletjes genoemd, met een zacht-pittige smaak.
Ook zijn er wintertuinbonen gezaaid: de Aguadulce. Deze bonen kunnen op verschillende tijdstippen worden gezaaid: vanaf juli, in okt/nov onder glas; daarna buiten uitpoten. En bij een zachte winter kan er in jan/april buiten worden gezaaid. Op het zakje wordt een grote oogst beloofd van lange peulen met witte bonen.
Bindsla Crisp Mint is een slasoort die wel raad weet met winterkou. Hij werd al gegeten door de Romeinen, dus gaat al wat jaartjes mee. Vroeger werden de kroppen vlak voor de oogst dichtgebonden, dan werden de binnenste bladeren lichter van kleur, en dus malser. Vandaar de naam bindsla.
De sla kan gestoofd en rauw gegeten worden. De bladeren zijn knapperig en smaken een heel klein beetje bitter. Goed voor ons, want: "bitter in de mond, maakt het hart gezond"!
 |
| Zaailingen van rabarber Queen Victoria, klaar om gepoot te worden. |
Normaal gesproken wordt rabarber niet gezaaid, maar grote planten worden gedeeld. De Queen Victoria is een uitzondering op de regel, omdat deze soort zaadvast is. De plant heeft dieprode stelen, die jong geoogst het lekkerst zijn.
Om het (oxaal)zuur te binden van de rabarber gebruik ik heel ouderwets een "schepje krijt", oftewel calciumcarbonaat, te koop bij de drogist. Voeg als de rabarber bijna zachtgekookt is, een mespuntje krijt toe. Even laten uitbruisen, dan is het klaar. Beter voor je tanden, en omdat je nu weinig of geen suiker hoeft toe te voegen, ook voor je lijn!
